Manong, hindi na bago sa iyo
Ang aking ibabalita: ang tagahatid ng balita
Ang siya ngayong laman ng mga balita
Kasunod ang Pilipinas ng Iraq
Sa bilang ng mga peryodistang pinapatay
Sa paggampan ng kanilang tungkulin

Bilang peryodista sa iyong panahon
Sa umpisa’y sa burgis na pamamahayag
At sumunod sa mga pahayagan ng rebolusyon
Sinuong mo ang mga panganib
Na kaakibat ng iyong tungkulin
Sa paglalantad ng katotohanan
Ipinaglaban mo ang mga karapatan
Ng mga unyonista sa pahayagang
Pinagsimulan mo bilang “printer’s devil”
At ng mga peryodista sa loob at labas ng Maynila
Na ginigipit ng mga warlord
At pamahalaan
Hindi bale kung objective o committed type
Ang peryodista, wika mo, basta’t ginigipit
Kailangang tulungan ng kapwa peryodista
Sa rebolusyon, lubos mong inialay ang iyong buhay
At pagsusulat para sa kagalingan
Ng lipunan at mamamayan
Nakapagpapagaan sa gawain mo
Ang paggunita sa mga kabataang peryodistang
Nag-alay ng buhay sa rebolusyon
Hanggang ngayo’y tinutugunan mo
Ang kanilang ngiti ng iyong mapagkandiling ngiti

Manong, ngayo’y wala nang inaaresto
Dinidimanda sa korte o tinotortyur
Objective o committed type
Mang peryodista, basta’t nagsisiwalat
Ng katotohanan, simula bukas
Ay hindi na lalabas ang byline
Nanganganib sila laluna sa probinsya
At hindi lang sila
Iniisa-isa rin ang lider
Ng mga militanteng unyon, party list
Organisasyong masa, NGO    
Na nakalista sa dokyung “Knowing your Enemy”
Ng AFP.  Nasa order of battle ng gobyerno
Pati di armadong mamamayan!
Ikinatuwa pa ni Palparan
Nang tawagin siyang “butcher” ng Ang Bayan
Kung saan mo hinasa ang iyong pagsusulat
Para sa rebolusyon
Sa lansangan, korte at kongreso
Barbwayr at water canon ang B.P.880, CPR
E.O.464 sa tangkang hadlangan
Ang naghuhumiyaw na katotohanan
Parusa sa bayan
Ang VFA, ang MTDP, ang E-VAT
Ang panukalang batas laban sa terorismo
At iba pang utos ng imperyalismo
Sa presidenteng papet na’y ilihitimo pa
Siguro, bilang beat reporter sa Malakanyang
Sa panahon ni Diosdado Macapagal
“The poor boy from Lubao” kuno
Nakikita mo ang isang dalaginding
Na umaastang prinsesita sa palasyo
Ngayo’y ilantaon na siyang nagrereyna
Nang iligal sa salang pagsisinungaling
Pandaraya at pagnanakaw
Nagpapatuloy ang kampanyang “Oust Gloria”
At patuloy pa rin ang kanyang astang astig
“I’m the best person to lead,” bulastog nya
Pero hindi na siya makakapagwa-“Wow!”
Sa kanyang huling hirit
Ang no-el at cha-cha

Isang bagay lang, Manong, ang ipapaabot ko
Tungkol sa cha-cha
Sa panukalang amyenda
Ng mga pugita ni Ate Glue
Ang praseng “kalayaan sa pamamahayag”
Ay inunahan ng qualifier na “responsable”
Mukhang walang sukat ipangamba
Hanggang lumabas ang tanong
“Responsable para kanino?”
Sa umiiral na sistema, sa gobyerno ba
Sa estado, o sa mamamayan?
Ang mga karapatan ng mamamayang
Ginagarantyahan ng konstitusyon
Ay hindi maaaring unahan ng pasubali
Kwalipikasyon o pagpapakitid
Na kakasangkapanin ng bangkaroteng rehimen
Ang tanging responsibilidad ng kalayaan
Sa pamamahayag, tulad ng anupamang
Kalayaan, ay para sa pagsusulong
Ng katotohanan sa kagalingan
Ng sambayanan
Tulad ng lagi’t lagi mong iginigiit

Kaya, Manong, tulad ng sa mahal mong mga peryodistang
Henry Romero, Antonio Tagamolila, Babes Calixto
Nona del Rosario, Jack Pena
 Maging tanglaw ka sa ngayong mga peryodistang
Objective o committed type
Humahawi ng landas
Para sa katotohanan
Sa pagtatalo ng dilim at liwanag
Sila’y luwal ng iyong buhay at panulat

[This poem was read during the poetry reading for press freedom held on Feb. 22, 2006 at the Heroes' Shrine in Quezon City. The event was sponsored by the College Editors Guild of the Philippines.]